Het is nu 15 jaar geleden dat ik verricht Bruch Kol Nidre in het Vaticaan voor een concert ter nagedachtenis aan de zes miljoen joden die omkwamen in de Holocaust. De herinnering blijft aan het trillen mijn ziel en ik denk dat van deze tien minuten muziek in mijn carrière en leven als een rudimentaire aan mijn persoonlijke groei als kunstenaar en mens.

Met de uitvoering van Gilbert Levine, het Philharmonia Orchestra van Londen naar Rome gebracht werd speciaal voor dit evenement. Levine jarenlang bezig geweest met het werken in Polen, waar hij een ontmoeting had Johannes Paulus II en begon te praten met hem over een mogelijke gebeurtenis die zou zinvol zijn voor zowel christenen en joden met het thema van een gedenkteken voor de joden die stierven in de oorlog. Op dat moment, de paus te worden beleden met de school had vrienden die weg waren genomen en nog nooit gezien van weer, waardoor de tijd erg levendig en echt in de psyche van deze heilige man.

Voor mij is dit verbindt het idee dat de verschrikkelijke gebeurtenissen in de geschiedenis met elkaar in evenwicht met een grote creatieve uitbarstingen van de mensheid, zelfs wanneer de persoonlijke verlies kan worden bijna ondraaglijk. Het concert kwam en ging voor velen, denk ik. Maar voor mij, ik was veranderd, voor altijd veranderd. Hier was ik gevraagd om een van de meest Joodse werken, bedoeld voor de meest belangrijke dag in het Joodse jaar, spelen in de wereld centrum van het christelijk geloof.

Zoveel werden verbindingen gemaakt voor mij op dat moment allemaal te danken aan de invloed van de Holocaust on geschiedenis. Lev Aronson and Ik had nooit met in Dallas, Texas als het niet is voor deze tragedie.

Lev overleefde de kampen te eindigen in de VS in plaats van een vol leven als cellist in Duitsland werkzaam zijn. Dus moest hij een geheel nieuw leven te maken in een vreemd land zonder familie en slechts zeer weinig vrienden uit Europa, die hij gekend had voor de oorlog. Dus, de vestiging in Dallas, wendde hij zich tot lesgeven om zijn inkomen aan te vullen. Dit bleek zijn ware roeping in het leven.

Wat een moed en fantasie moet hebben genomen om deze sprong van het geloof te maken! In een nieuw land met geen van de veilige obligaties van mid-Europese cultuur steunen hem, hij begon fris, met geen enkele garantie, net als de Yom Kippur's Nidre Kol vraagt ons om te doen.
Hoe kon ik ooit vergeten dit in mijn eigen geschiedenis? Ik kan het niet, en ben vereerd te hebben gehad voor dergelijke invloeden als cellist en als mens.

Naschrift: als een speciale aanbieding, Ik heb een video van de volledige performance hieronder, kun je kijken naar deze samen met mijn interview voor de documentaire op mijn video pagina . Ik hoop dat je niet gauw vergeet de tijd nemen om het te bekijken vandaag en.